Σελίδες

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΓΩΪΚΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ ~ Ατμαν Νιτυανάντα


Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΓΩΪΚΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ 

Κάθε φορά που στην διάρκεια της ημέρας αναδύονται σκέψεις, παρορμήσεις και συναισθήματα προσευχόμαστε για την διάλυση του εγώ που είναι πίσω από αυτά (λαιμαργία, υπερηφάνεια, ζήλια, απληστία,) αλλά και την διάλυση του συναισθήματος (φόβος, θυμός, δυσαρέσκεια, αίσθημα κατωτερότητας, κ.λπ.). Τα κατώτερα συναισθήματα παρότι είναι εκφράσεις της επιθυμίας θα πρέπει να εργαζόμαστε με αυτά ξεχωριστά και να τα διαλύουμε με την προσευχή και άλλες μεθόδους*.

Στην διάλυση του εγώ από στιγμή σε στιγμή παρότι δουλεύουμε με οτιδήποτε εκδηλώνεται κάθε στιγμή, είμαστε πιο έτοιμοι και επάγρυπνοι με τις εγωϊκές εκφράσεις που ήδη έχουμε ερευνήσει, κατανοήαει και εξαλείψει σε κάποιο βαθμό μέσω της εργασίας που κάνουμε καθημερινά κάθε βράδυ στο σπίτι μας.

Για να γίνει η εργασία της διάλυσης του εγώ από στιγμή σε στιγμή απαιτείται να είμαστε σε συνεχή επαγρύπνηση, αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση. Θα πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την εκδήλωση του εγώ έγκαιρα, πριν γίνει τεράστιο κύμα και μας 'πνίξει'. Αυτή η εσωτερική κατάσταση είναι κάτι που αναπτύσσεται σταδιακά και σύμφωνα πάντα με το πόσο εντατικά και ειλικρινά ασκούμαστε και ακολουθούμε μια ζωή οργανωμένη και προσανατολισμένη στην αυτογνωσία και την αναζήτηση της αλήθειας.  (Διάβασε Το πνευματικό πρόγραμμα και ημερολόγιο).

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να παραμένουμε σε εγρήγορση, επάγρυπνοι, σε αυτοεπίγνωση και σε αυτοπαρατήρηση είναι να επαναλαμβάνουμε το όνομα του Θεού ή ένα μάντρα (Διάβασε Η επανάληψη του ονόματος του Θεού (Japa Nama) σε όλη την διάρκεια της ημέρας όταν δεν έχουμε να κάνουμε κάποια νοητική εργασία ή οτιδήποτε απαιτεί πολύ προσοχή. Με το μάντρα κρατάμε το νου συγκεντρωμένο, θυμόμαστε το σκοπό μας, δημιουργούμε σαττβικές δονήσεις (Οι τρεις γκούνας -Σάττβα-Ράτζας-Τάμας) που εξαγνίζουν και μεταμορφώνουν τον νου και επιπλέον έχει την δύναμη να διαλύσει την εγωϊκές ενέργειες. Επιπλέον, καθημερινα και πρωί και βράδυ θα πρέπει κάνουμε διαλογισμό.

Η προσευχή

Τη στιγμή που αντιλαμβανόμαστε κάποια εγωϊκή τάση ή κάποιο αρνητικό συναίσθημα  να εκδηλώνεται ζητάμε από το Θεό μέσας μας να εξελείψει αυτήν την ενέργεια.

Στην προσευχή ζητάμε (από τον απρόσωπο Θεό ή την θεϊκή Μητέρα, τον Χριστό ή από οποιαδήποτε εκδήλωση του Θεού νοιώθουμε στην καρδιά μας) να εξαλείψει και να μας ελευθερώσει από το εγωϊκό στοιχείο που  αντιληφθήκαμε να εκδξλώνεται στο νου σαν σκ3ψεις και στην καρδιά ως συναίσθημα ( π.χ. υπερηφάνεια, ζήλεια, απληστία, φόβος, θυμός κ.λπ.). Μπορούμε αν θέλουμε να βλέπουμε η εφωϊκή ενέργεια να διαλύεται μέσα σε φως ή φωτιά να καίει την εγωϊκή ενέργεια.

Μπορούμε να κάνουμε την επίκληση με δύο τρόπους
1. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και  έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από την καρδιά μας: Η αγάπη του Θεού διαλύει αυτό το συναίσθημα (π.χ. του θυμού). Καθώς λέμε τα λόγια μια ή και παραπάνω φορές νοιώθουμε την αγάπη να μας πλημυρίζει. Τονίζω ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας, και να νοιώθουμε ότι λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

2. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και  έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από την καρδιά μας: Θεέ μου ή Θεϊκή μου Μητέρα ή Χριστέ μου εξάλειψε ή ελευθέρωσε το νου μου από αυτό το συναίσθημα (π.χ. της ντροπής ή της απόρριψης). Τονίζω και πάλι ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας, και να νοιώθουμε ότι λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

Μπορείτε να παραλλάξετε τα λόγια της επίκλησης κα το τρόπο και  να προσευχηθείτε όπως εσείς το νοιώθετε. 

Τονίζω ότι αυτή η εργασία από στιγμή σε στιγμή προϋποθέτει ότι  στόχος μας και συνεχής μας μέριμνα είναι να ζούμε από το κέντρο μας, την Συνειδητότητα. Είναι να παραμένουμε σε επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας και να ξεπερνάμε κάθε τι που μας εμποδίζει να ζούμε συνεισητά, και να εξαλείφουμε κάθε εγωϊκή τάση, αφού αυτές είναι που μας μας εμποδίζουν να βιώνουμε την ειρήνη, την ελευθερία, την πληρότητα και την ενότητα με όλους και όλα.

Οπότε μετά την προσευχή για την εξάλειψη της εγωϊκής τάσης δεν μένουμε αδρανείς αλλά εμβαθύνουμε στην επίγνωση της αληθινής μας φύσης. Αν δεν είμαστε σε εγρήγορση καιναυτεπίγνωση, οι εφωϊκές τάσεις εύκολα μας κλέβουν την προσοχή, μας ταυτίζουν και λειτουρφούμε μεσα απο αυτες αντι να λειτπυργουμε μεσα απο την ειρηνη, την αγαπη και την διακριση.