Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ ~ Atman Nityananda


ΑΛΗΘΙΝΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ

Μερικές σημαντικές νύξεις για την διάλυση των ελαττωμάτων

Η διάλυση των εγωϊκών τάσεων δεν γίνεται σε μια συνεδρία ιδιαίτερα στις αρχές που μαθαίνουμε να εργαζόμαστε με τις πρακτικές και δεν έχουν αναπτυχθεί οι διάφορες ικανότητες και αρετές. Με κάθε συνεδρία αλλά και με όλη την προσπάθεια που κάνουμε από στιγμή σε στιγμή στη διάρκεια της ημέρας, τα διάφορα ελαττώματα χάνουν δύναμη και μικραίνουν. Σταδιακά διαλύουμε εκφράσεις της κάθε εγωικής τάσης σε σχέση με συγκεκριμένα πρόσωπα, καταστάσεις κ.λπ. Για παράδειγμα ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που εκδηλώνεται σε όλα τα θέματα της ζωής μας. Οπότε μπορούμε για παράδειγμα να διαλύσουμε το θυμό σε κάποιες εκδηλώσεις του και σε άλλες που είναι πιο ισχυρές να το μειώνουμε με πιο αργά βήματα. Η κάθε εγωϊκή τάση έχει τις ιδιαιτερότητες της, και διάφορες απόψεις. Η δυσκολία είναι διαφορετική σε κάθε περίπτωση. Με την άσκηση και την εμπειρία θα μαθαίνουμε σιγά-σιγά να χειριζόμαστε τις μεθόδους και τις ικανότητες ανάλογα με τις απαιτήσεις του κάθε ελαττώματος.

Όσο διαλύουμε το «εγώ» και εναρμονιζόμαστε με τον αληθινό μας εαυτό και όσο η κατανόηση μας αυξάνεται από την εσωτερική εργασία που ήδη έχουμε κάνει, τόσο πιο εύκολα θα προχωράμε στην διάλυση των ελαττωμάτων.

Τέλος επισημαίνω ότικ αμία άσκηση δεν λειτουργεί και δεν δίνει αποτελέσματα από μόνη της. Εμείς δίνουμε ζωή στη κάθε άσκηση και μέθοδο. Κανείς δεν μπορεί να γίνει μεγάλος πιανίστας επειδή αγόρασε ένα καλό πιάνο ή επειδή πήγε σε ένα καλό δάσκαλο. Από εμάς εξαρτάται αν θα πετύχουμε ή όχι. Η δίκη μας δίψα για την αλήθεια, την αγάπη, την ελευθερία και η ειλικρινής φιλόπονη και αφοσιωμένη προσπάθεια είναι που δίνουν ζωή στις τεχνικές και μεθόδους και τις κάνουν αποτελεσματικά εργαλεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Διαλογισμός με το μάντρα Om Nama Shivaya

ΠΕΡΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ ~ Atman Nityananda,



ΠΕΡΙ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ

Η μη διάκριση της ευτυχίας από την απόλαυση, οδηγεί τους ανθρώπους να βρουν την ευτυχία στις απολαύσεις!

Ζηλεύεις γιατί νομίζεις ότι η ευτυχία των άλλων οφείλεται σε αυτά που έχουν και γιατί δεν έχεις επίγνωση της αναίτιας ευδαιμονίας που βρίσκεται συνεχώς παρούσα μέσα σου!

Η απόλαυση σχετίζεται με την ικανοποίηση των αισθήσεων, και η ευτυχία  σχετίζεται με την Ψυχή!

Η ευδαιμονία είναι η φυσική κατάσταση της Ψυχής, και δεν αυξάνεται ούτε μειώνεται από τις αισθητηριακές απολαύσεις. Αλλά η αναζήτηση των απολαύσεων είναι εμπόδιο στην βίωση της ευδαιμονίας!

Η ευτυχία βιώνεται όταν ο νους γίνεται φωτεινός, γαλήνιος, σταθερός και  αναπαύεται στην καρδιά!

Η ειρήνη και η ευδαιμονία είναι η εγγενής φύση της Ψυχής!

Η απόλαυση έχει αρχή και τέλος, έχει διαβαθμίσεις και περιορισμούς, η ευδαιμονία της Ψυχής είναι άναρχη, ατελεύτητη, άπειρη και απεριόριστη!

Οι τυφλωμένοι από την επιθυμία και το πάθος βλέπουν τον παράδεισο στις απολαύσεις και οι άνθρωποι της διάκρισης την σκλαβιά και τον πόνο.

Ένα γραμμάριο απόλαυσης είναι αναμεμειγμένο με εκατό γραμμάρια πόνου, η ευδαιμονία της Ψυχής είναι αμιγής και αψεγάδιαστη!

ΦΩΤΟ: Το μωρό είναι ευδαίμων αν και δεν κατέχει τίποτα και δεν γνωρίζει τίποτα, αλλά δεν έχει επίγνωση της ευδαιμονίας που βιώνει!

ΑΥΤΟ-ΑΝΑΛΥΣΗ, ΑΥΤΟ-ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΩΝ ~ Atman Nityananda,




 ΑΥΤΟ-ΑΝΑΛΥΣΗ, ΑΥΤΟ-ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΩΝ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Θα ήθελα να επισημάνω πως η διάλυση των ελαττωμάτων δεν είναι το αποτέλεσμα μιας και μόνο πρακτικής, όπως αυτής που προτείνω εδώ, αλλά το αποτέλεσμα πολλών  πρακτικών, τεχνικών, αυτοπειθαρχιών και του τρόπου ζωής μας γενικότερα.
Παρά ταύτα θεωρώ ότι αυτή η πρακτική είναι μια από τις θεμελιώδεις πρακτικές για την εξάλειψη των ελαττωμάτων,( τουλάχιστον για την πλειοψηφία των αναζητητών της πνευματικότητας και ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια της πνευματικής άσκησης).

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πριν ξεκινήσω την εξήγηση της πρακτικής θα ήθελα να κάνω μερικές νύξεις σχετικά με την φύση του εγώ και την αποδοχή του εαυτού μας, τις οποίες θεωρώ σημαντικές για την εργασία της διάλυσης των ελαττωμάτων.

 ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΤΟΥ ΕΓΩ

Η εργασία που προτείνω εδώ μπορεί να εφαρμοστεί για όλες τις απόψεις και τις εκφράσεις του εγώ, δηλαδή με επιθυμίες, προσκολλήσεις, συναισθήματα, συνήθειες, ανάγκες, προγραμματισμούς, εθισμούς, αντανακλαστικές συμπεριφορές. Όλες οι απόψεις του εγώ σχετίζονται με κάποια απόλαυση, με την άνεση, την υπερηφάνεια, την υπόληψη και την αναγνώριση από τους άλλους, την αξία και την ασφάλεια.

Για παράδειγμα αν επιθυμούμε χρήματα: μπορεί να προέρχεται από την ανασφάλεια (τα χρήματα μας δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι είμαστε ασφαλείς), να τα θέλουμε για να ικανοποιήσουμε κάποια επιθυμία που σχετίζεται με την απόλαυση, την άνεση, την αναγνώριση ή την αξία μας. Συνήθως είναι όλα αυτά με κάποιο από αυτά να προεξέχει. Ο φόβος μπορεί να σχετίζεται με κάποια επιθυμία και προσκόλληση για απόλαυση-άνεση-χρήματα-αποκτήματα κ.λπ., την ασφάλεια (σωματική ή συναισθηματική), την υπόληψη ή την αξία μας. Πίσω από τον θυμό βρίσκεται κάποια επιθυμία για απόλαυση-άνεση-χρήματα-αποκτήματα,, η ασφάλεια (σωματική ή συναισθηματική), η υπόληψη, η υπερηφάνεια, η αξία και ο φόβος. Θυμίζω πως πάντα πίσω από το φόβο βρίσκεται η ανάγκη για ασφάλεια, κάποια επιθυμία-προσκόλληση, η υπόληψη και η αξία. Στην βάση όλων των εγωϊκών τάσεων και των αρνητικών συναισθημάτων είναι η επιθυμία (επιθυμία για οτιδήποτε), η υπερηφάνεια και τα δύο πρωταρχικά και προερχόμενα από την επιθυμία συναισθήματα: ο θυμός και ο φόβος. Ακόμη και η υπόληψη και η υπερηφάνεια στην ουσία είναι η επιθυμία να έχουν οι άλλοι καλή γνώμη για εμάς και η επιθυμία να μας αναγνωρίζουν ως σπουδαίους.

Ήδη αυτές οι λίγες αλλά κεφαλαιώδους σημασίας πληροφορίες για το εγώ μπορούν  να σας βοηθήσουν να ανακαλύψετε και να κατανοήσετε πιο εύκολα και καλύτερα τις διάφορες εκδηλώσεις του εγώ.

Σας προτείνω να διαβάσετε άλλα άρθρα μου, που αναφέρονται πιο αναλυτικά στην φύση του εγώ. Θα σας βοηθήσουν να έχετε μια αρχική θεωρητική κατανόηση που θα σας βοηθήσει ως χάρτης να ανακαλύψετε πως λειτουργεί το εγώ μέσα σας.

Η ΑΥΤΟΑΠΟΔΟΧΗ

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο της εργασίας με τον εαυτό μας και την εξάλειψη των εγωϊκών τάσεων είναι η αυτοαποδοχή*. Είναι πολύ σημαντικό να αποδεχτούμε αυτό που εκδηλώνεται από μέσα μας (σκέψη ή συναίσθημα)  έστω και αν δεν μας αρέσει. Δηλαδή να του δώσουμε χώρο, να το επιτρέψουμε να υπάρξει και να εκδηλωθεί χωρίς να προσπαθήσουμε ούτε να το σταματήσουμε, ούτε να το κρίνουμε, ούτε να το απωθήσουμε. Δεν γίνεται να ελευθερωθούμε από κάτι που αρνούμαστε ότι το έχουμε, από κάτι που φοβόμαστε να το δούμε, που το απωθούμε στο υποσυνείδητο. Είναι αναγκαίο να το αφήσουμε να εκδηλωθεί, να γνωρίσουμε τι ακριβώς είναι αυτό που συμβαίνει μέσα μας, ποια είναι η φύση του, ποια η αιτία και πως μας εγκλωβίζει την συνείδηση και πως διαστρεβλώνει την αντίληψη μας και μας περιορίζει.

 Και μόνο το γεγονός ότι το επιτρέπουμε να εκδηλωθεί και ότι μπορούμε να το παρατηρήσουμε, όπως παρατηρούμε ένα τραπέζι για παράδειγμα, υποδηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν είμαστε αυτό. Επίσης το ότι αυτό έρχεται και φεύγει αλλά εμείς παραμένουμε ως παρατηρητές πριν και μετά από την εκδήλωση του σημαίνει ότι δεν είμαστε αυτό.

Η μη αποδοχή, η άρνηση, η αυτοδικαιολόγηση και η απώθηση σχετίζονται με το φόβο και την άγνοια, και είναι επίσης απόψεις του εγώ που μας εμποδίζουν να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει μέσα μας, και να απελευθερωθούμε από αυτά. 

Η ΠΡΑΚΤΙΚΗ

Πριν αναλύσω τα βήματα της πρακτικής θα ήθελα να τονίσω τους στόχους που θέλουμε να πετύχουμε με την αυτοανάλυση. Έτσι ακόμη και αν δεν ακολουθήσετε αυτήν την διαδικασία που προτείνω παρακάτω, θα γνωρίζετε τους βασικούς στόχους της αυτοανάλυσης που είναι θεμελιώδεις για την διάλυση των ελαττωμάτων, οπότε θα έχετε ένα χάρτη για να εργαστείτε με τις εγωϊστικές τάσεις και να επιτύχετε την διάλυση τους.

ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΑΝΑΛΥΣΗΣ
Αυτό που επιδιώκουμε με την αυτοανάλυση και την αυτοέρευνα είναι μια βαθύτερη επίγνωση και κατανόηση της εγωϊκής τάσης που θέλουμε να δουλέψουμε και να εξαλείψουμε.

ΟΙ 6 ΕΠΙΓΝΩΣΕΙΣ

Πιο συγκεκριμένα επιδιώκουμε τις  παρακάτω 6 επιγνώσεις:
  1. Επίγνωση της φύσης του ελαττώματος και του πως λειτουργεί μέσα μας.
  2. Επίγνωση του ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτό και του ότι λειτουργεί μηχανικά και παρά την θέληση μας.
  3. Επίγνωση των βλαβερών συνεπειών που μας προκαλεί (σωματικών, ψυχολογικών, σχέσεις κ.λπ.).
  4. Επίγνωση της αιτίας που βρίσκεται πίσω από αυτήν την συμπεριφορά, την  τάση ή τον προγραμματισμό.
  5. Επίγνωση ότι δεν είμαστε η εγωϊκή τάση (οποιαδήποτε τάση), που προϋποθέτει την αποταύτιση* από αυτή και
  6. Επίγνωση της εσωτερικής σιωπηλής παρουσίας που είναι η αληθινή μας φύση.

Σημαντικό!
Πρώτον, η επίγνωση και η κατανόηση αυξάνονται σύμφωνα με την άσκηση μας (ποιότητα και ποσότητα).
Δεύτερον, αυτή η μεθοδολογία αυτοανάλυσης που προτείνω παρακάτω δεν είναι αρκετή από μόνη της για να εμβαθύνουμε στις παραπάνω επιγνώσεις και στην κατανόηση. Απαιτείται να είμαστε σε επαγρύπνηση, αυτεπίγνωση και αυτοπαρατήρηση από στιγμή σε στιγμή και κάθε στιγμή, ώστε να παρατηρούμε συνεχώς το τι συμβαίνει μέσα μας. Είναι απαραίτητο να σταματάμε την ταύτιση με τις νοητικές και συναισθηματικές εκδηλώσεις του εγώ μας,  να τις παρατηρούμε προσεκτικά και να τις εξετάζουμε.
Τρίτον,  σκοπός μας στην αυτοανάλυση και αυτοέρευνα που προτείνω εδώ, δεν είναι να κάνουμε μια διανοητική ανάλυση της ψυχολογικής μας κατάστασης σε σχέση με το συμβάν που εξετάζουμε, αλλά να αποκτήσουμε επίγνωση τι συμβαίνει μέσα μας, να το συνειδητοποιήσουμε όλο και βαθύτερα και να το κατανοήσουμε. Αυτό θα συμβεί μέσω της ήρεμης παρατήρησης, της βαθιάς επίγνωσης και της διάκρισης και όχι μέσα από μια εκτενή διανοητική ανάλυση. 

Η γνώση και η διανοητική ανάλυση είναι απαραίτητα σε κάποιο βαθμό αλλά δεν είναι αυτό που επιζητούμε σε αυτή την πρακτική. Μπορούμε (και θα πρέπει να το κάνουμε) κάποια άλλη στιγμή να μελετήσουμε κείμενα σχετικά με τη φύση των εγώ και να στοχαστούμε σε αυτά, χρησιμοποιώντας όμως και πάλι ως υλικό στοχασμού τις προσωπικές μας εμπειρίες. Αλλά να θυμάστε ότι οτιδήποτε μελετάμε στα βιβλία πρέπει να το εξετάζουμε σε σχέση με τον εαυτό μας και τις εμπειρίες μας (πρώτιστα τις εσωτερικές-ψυχολογικές αλλά και τις εξωτερικές αφού όλες οι ψυχολογικές μας καταστάσεις σχετίζονται με εξωτερικά συμβάντα). Διαβάζοντας παραδείγματος χάρι για την ζήλια θα πρέπει να αναζητήσουμε μέσα μας πως δρα η ζήλια, ψάχνοντας περιστατικά του βιώσαμε ζήλια και παρατηρώντας τον εαυτό μας από στιγμή σε στιγμή για να δούμε πότε και πως εκδηλώνεται η ζήλια μέσα μας. Χωρίς την άμεση εμπειρία της δράσης των ελαττωμάτων μέσα μας, η θεωρητική γνώση δεν είναι αρκετή για να εμβαθύνουμε στην γνώση του εαυτού μας και βέβαια να επιτύχουμε την διάλυση των ελαττωμάτων και την εσωτερική μας μεταμόρφωση. Είναι σαν να θέλει να μάθει να παίζει κάποιος τένις απλά διαβάζοντας βιβλία. Απαραίτητη η γνώση αλλά αυτή η θεωρητική γνώση πρέπει να γίνει πράξη ώστε να αποκτήσουμε πραγματική γνώση.    

ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ 

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Καθόμαστε σε μια άνετη στάση και αφουγκραζόμαστε τον εαυτό μας. Στην αρχή απλά σημειώνουμε πως νοιώθουμε σωματικά, ενεργειακά και συναισθηματικά και σε ποια κατάσταση είναι ο νους μας. Στη συνέχεια χαλαρώνουμε το σώμα. Κάνουμε μερικές αναπνοές ή παρακολουθούμε την αναπνοή για 2-3 λεπτά. Σκοπός αυτού του πρώτου μέρους είναι επίσης να έρθουμε σε επίγνωση της ύπαρξης μας, της σιωπηλής παρουσία μέσα μας. Αυτό βέβαια για να το επιτυγχάνουμε σχετικά εύκολα θα πρέπει να το εξασκούμε καθημερινά, πρωί και βράδυ μέσω του διαλογισμού ή της αυτοέρευνας (Ποιος Είμαι;). Ο διαλογισμός και η προσπάθεια να παραμένουμε σε αυτεπίγνωση είναι το κέντρο της πνευματικής άσκησης, και χωρίς αυτά δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στον πνευματικό δρόμο.
Στη συνέχεια κάνουμε  κάποια προσευχή για να ζητήσουμε καθαρότητα αντίληψης, διάκριση, δύναμη για να φέρουμε σε πέραση αυτή την εργασία. Στη προσευχή ζητάμε από τον απρόσωπο Θεό ή την θεϊκή Μητέρα, τον Χριστό ή από οποιαδήποτε εκδήλωση του Θεού νοιώθουμε στην καρδιά μας να εξαλείψει τα εμπόδια και να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την κατάσταση, τον εαυτό μας καθώς επίσης να εξαλείψουμε τις εγωϊκές τάσεις ή αρνητικά συναισθήματα που μας εγκλωβίζουν και μας προκαλούν πόνο και δυστυχία και μας στερούν την βίωση της αγάπης, της ειρήνης, της ελευθερίας και της ευδαιμονίας της ύπαρξης.

 ΕΝΘΥΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΑΝΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

 Φέρνουμε στο νου μας το γεγονός κατά το οποίο εκδηλώθηκε η εγωϊκή τάση που θέλουμε να εξετάσουμε, ( π.χ. επιθυμία, προσκόλληση, θυμός, ζήλια, φόβος, στεναχώρια, ανυπομονησία, υπόληψη, πίκρα) κ.λπ.. Προσπαθούμε να θυμηθούμε με ακρίβεια τι συνέβη και να θυμηθούμε ποια ήταν η εσωτερική στάση μας, η συμπεριφορά μας, καθώς και ποια η στάση και η συμπεριφορά του άλλου (αν σχετίζεται το γεγονός με κάποιο πρόσωπο). Προσπαθούμε να θυμηθούμε τι ακριβώς νοιώσαμε, (συναίσθημα, παρόρμηση, συγκίνηση κ.λπ.), τι σκέψεις κάναμε, τι είπαμε και πως αντέδρασε το σώμα μας (κινήσεις χεριών, στάση σώματος, αν είχαμε σφιξίματα στο σώμα το πρόσωπο κ.λπ.).  

Την στιγμή που σκεφτόμαστε την σκηνή και προσπαθούμε να θυμηθούμε τι συνέβη, αυθόρμητα αναδύονται μέσα μας ξανά σκέψεις, συναισθήματα ή η επιθυμία που βιώσαμε εκείνες τις στιγμές (αλλά πολύ πιο ήπια, αν και σε κάποιες περιπτώσεις που είμαστε έντονα φορτισμένοι, στην ενθύμηση του γεγονότος μπορεί να εκδηλωθούν τα συναισθήματα πάλι με μεγάλη ένταση). Όμως καθώς είμαστε σε μια καλύτερη εσωτερική κατάσταση και χωρίς εξωτερικούς περισπασμούς, μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση καλύτερα και να εμβαθύνουμε στην επίγνωση και την κατανόηση σχετικά με τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις προσκολλήσεις, τις επιθυμίες, τους προγραμματισμούς μας.

ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟΥ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΟΣ

Μέσα από ερωτήσεις μπορούμε να καθοδηγήσουμε την προσοχή μας και να βάλουμε την διάκριση μας σε δράση. Κάποιες ερωτήσεις μπορούν να μας βοηθήσουν να αντιληφθούμε με μεγαλύτερη σαφήνεια τη φύση του ελαττώματος και κάποιες άλλες να συνειδητοποιήσουμε την μηχανικότητα, το παράλογο και το μη ωφέλιμο των ψυχολογικών μας αντιδράσεων καθώς και τον εγκλωβισμό μας σε αυτές.

Για να αντιληφθούμε και να καταλάβουμε τη φύση του ελαττώματος, για παράδειγμα του θυμού, μπορούμε να κάνουμε ερωτήσεις του τύπου:
 Που ακριβώς νοιώθω το θυμό μέσα μου; Τι γεύση έχει, τι ακριβώς νοιώθω; Αφού κάνω την ερώτηση/εις,  νοιώθω πλήρως το συναίσθημα εστιάζοντας την προσοχή μου πλήρως σε αυτό.

Μέσω της πλήρους επίγνωσης και μέσω της διάκρισης προσπαθούμε να διευκρινίσουμε τι ακριβώς είναι η ενέργεια του θυμού, τι γεύση έχει, που εκδηλώνεται και τι επίδραση έχει στο σώμα και το νου

Καθώς μέσω της ενθύμησης του γεγονότος αναδύεται μέσα μας το συναίσθημα ή τα συναισθήματα, η παρόρμηση ή η επιθυμία που σχετίζονται με το συμβάν (είτε από μόνα τους μέσω της ενθύμησης του γεγονότος είτε επειδή εμείς σκόπιμα τα επαναφέραμε) τα επιτρέπουμε να εκδηλωθούν ώστε να τα νοιώσουμε πλήρως, για να αποκτήσουμε βαθιά επίγνωση του τι ακριβώς νοιώθουμε, πως λειτουργεί αυτή η ενέργεια μέσα μας και σε ποια μέρη του σώματος κινείται. Παρατηρούμε το  νου μας και το ενεργειακό πεδίο πως λειτουργούν όταν εκδηλώνεται αυτή η εγωϊκή ενέργεια η οποία απορροφάει την προσοχή μας και δεν μας επιτρέπει να συνειδητοποιήσουμε και να βιώσουμε την ειρήνη, την ελευθερία και την πληρότητα που είναι η πραγματική μας φύση και το υπόβαθρο κάθε εμπειρίας (Συνειδητότητα, βαθιά σιωπή και γαλήνη). Σκοπός μας είναι να αποκτήσουμε όσο γίνεται πληρέστερη επίγνωση αυτού που νοιώθουμε.  

ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΜΗ-ΩΦΕΛΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟ ΕΛΑΤΤΩΜΑ

Για να συνειδητοποιήσουμε την μηχανικότητα, το παράλογο, το μη ωφέλιμο και τον εγκλωβισμό μας των ψυχολογικών μας αντιδράσεων μπορούμε να κάνουμε ερωτήσεις.

Για παράδειγμα, σε σχέση με το θυμό: Ήταν ο θυμός θεληματική μου αντίδραση ή μια αυτόματη αντίδραση; Τι με ωφελεί να αντιδρώ με θυμό; Μπορώ να σκεφτώ με νηφαλιότητα όταν είμαι θυμωμένος; Μήπως ο θυμός με βοηθάει να λύσω τα θέματα μου καλύτερα; Με κάνει ο θυμός μου πιο ευτυχή;  Γιατί θυμώνω όταν κάποιος απορρίπτει τις ιδέες μου, μπορώ να αλλάξω την άποψη του επειδή θυμώνω;
Κάνω την ερώτηση και απλά μένω σε σιωπή για συνειδητοποιήσω βαθιά αυτό για το οποίο αναρωτιέμαι. Η απάντηση στις παραπάνω ερωτήσεις είναι προφανές όχι. Αλλά το θέμα δεν είναι να απαντήσουμε στα γρήγορα με ένα όχι αλλά να μείνουμε για λίγο σε σιωπηλή επίγνωση ώστε να συνειδητοποιήσουμε γιατί όχι.

Σε σχέση με την αξία και την υπερηφάνεια: Για ποιο λόγο νοιώθω ανώτερος (σπουδαίος, σημαντικός κ.λπ.) επειδή φοράω πιο ακριβά ρούχα, είμαι στα αλήθεια ανώτερος; Για ποιο λόγο νοιώθω κατώτερος επειδή οι φίλοι μου έχουν καλύτερο αυτοκίνητο, κομπιούτερ, σπίτι, περισσότερα λεφτά...είμαι τα αλήθεια κατώτερος; Τι με νοιάζει η γνώμη των άλλων για μένα, μήπως η γνώμη τους αλλάζει αυτό που είμαι, ότι κι αν είμαι; Για ποιο λόγο νοιώθω αμηχανία, ντροπή όταν....; Γιατί ντρέπομαι για τα λάθη ή τις αδυναμίες μου, μήπως είμαι τέλειος και είναι αδύνατο να κάνω λάθη ή να έχω αδυναμίες; Υπάρχει κάποιος εκτός του Θεού που δεν έχει αδυναμίες; Μπορεί η γνώμη των άλλων να αλλάξει την αξία μου (να την μεγαλώσει ή να την μικρύνει);
Επισημαίνω εδώ ότι είναι απαραίτητο να μελετήσουμε, να στοχαστούμε και να συνειδητοποιήσουμε τις λανθασμένες ιδέες και πεποιθήσεις που έχουμε σχετικά με την αυτοαξία μας. Κυρίως αυτές οι λανθασμένες αντιλήψεις πηγάζουν από τα παιδικά μας χρόνια, από τους γονείς πρωτίστως, τους συγγενείς και τους δασκάλους
ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ, ΣΚΕΨΕΩΝ, ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ , ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ

Επίσης είναι απαραίτητο να ψάξουμε τι βρίσκεται πίσω από αυτά τα συναισθήματα, τις σκέψεις ή την επιθυμία (έχω αναφέρει λίγο πριν ότι οι βασικές αιτίες πίσω από κάθε εγωϊκή τάση και συμπεριφορά είναι: η επιθυμία, ασφάλεια, αξία, υπερηφάνεια, υπόληψη, αναγνώριση, προσκόλληση). Για να ανακαλύψουμε ποια εγωϊκή τάση βρίσκεται πίσω από τα συναισθήματα και τις σκέψεις κάνουμε επίσης κάποιες ερωτήσεις.  Με τις ερωτήσεις και ήρεμο στοχασμό προσπαθούμε να αντιληφθούμε ποια επιθυμία, ανάγκη, προγραμματισμός ή πεποίθηση σχετίζεται με αυτά τα συναισθήματα τις σκέψεις, την επιθυμία, την αντίδραση ή τη στάση μας.  

Παραδείγματα ερωτήσεων σε σχέση  με τον θυμό: Πίσω από τον θυμό είναι η αυτοαξία μου, η αυτοεικόνα μου, η υπόληψη μου; Θυμώνω επειδή κινδυνεύει ή νομίζω ότι κινδυνεύει η αυτοαξία μου; Θυμώνω γιατί με μειώνουν ή νομίζω ότι με μειώνουν; Θυμώνω γιατί με απορρίπτουν ή νομίζω ότι με απορρίπτουν; Θυμώνω γιατί με αδικούν ή νομίζω ότι με αδικούν; Θυμώνω επειδή οι καθηγητές με βάζουν (ή εγώ νομίζω έτσι) χαμηλότερους βαθμούς από ότι αξίζω; Πίσω από τους βαθμούς είναι η αυτοαξία μου; η υπερηφάνεια μου; Θυμώνω επειδή δεν μου δίνουν προαγωγή; Πίσω από την προαγωγή είναι η αυτοαξία μου, η ζήλια, η ματαιοδοξία μου, οι επιθυμίες απόλαυσης;

Με αυτές τις ερωτήσεις στοχεύουμε να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε τι βρίσκεται πίσω από την συμπεριφορά μας , τα λόγια μας τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας και το οποίο επίσης θα πρέπει να εξαλείψουμε  με την δύναμη της προσευχής ή άλλες τεχνικές. Αυτό όμως θα το κάνουμε αφού πρώτα ολοκληρώσουμε την εργασία με το συγκεκριμένο συναίσθημα, επιθυμία, προσκόλληση κ.λπ. που εξετάζουμε τώρα. Για παράδειγμα αν δουλεύουμε τώρα με τον θυμό θα ολοκληρώσουμε την εργασία με το θυμό και μετά θα ασχοληθούμε με την επιθυμία ή τον προγραμματισμό που βρίσκεται πίσω από τον θυμό.

Υπενθυμίζω ότι η εργασία που κάνουμε με κάποιο ελάττωμα ολοκληρώνεται με την εξάλειψη της εγωϊκής τάσης μέσω της προσευχής ή κάποιας άλλης τεχνικής.

ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Εκτός από το να αποκτήσουμε βαθιά επίγνωση αυτού που νοιώθουμε είναι επίσης σημαντικό να γίνουμε συνειδητοί και να αντιληφθούμε όσο γίνεται πιο ξεκάθαρα την εσωτερική σιωπή και ειρήνη που αγκαλιάζει αυτό που νοιώθουμε. Αυτή η βαθιά σιωπή είναι το υπόβαθρο στο οποίο εμφανίζονται όλες οι εμπειρίες (σκέψεις, συναισθήματα, κ.λπ.)  είναι ο πραγματικός μας εαυτός, πάντοτε γαλήνιος, πλήρης, μακάριος και ειρηνικός.

Αυτό βέβαια  (η εμβάθυνση στην επίγνωση της εσωτερικής σιωπής) είναι κάτι που πρέπει να ερευνάμε και να εμβαθύνουμε καθημερινά μέσα από την πρακτική της αυτοέρευνας (Ποιός Είμαι) και του διαλογισμού, ώστε κατά την διάρκεια αυτής της  πρακτικής διάλυσης του εγώ  να μας είναι πιο εύκολο να έχουμε αυτή την επίγνωση της εσωτερική σιωπής. 

Μπορούμε να αποκτήσουμε επίγνωση τα εσωτερικής σιωπής νοιώθοντας όλο και πιο βαθιά το συναίσθημα (παρόρμηση, επιθυμία κ.λπ. ). Μπορούμε επίσης να βοηθηθούμε να αποκτήσουμε επίγνωση τα εσωτερικής σιωπής με το να ρωτήσουμε: Υπάρχει κάτι μέσα μου που μένει ανεπηρέαστο από τις σκέψεις και τα συναισθήματα (παρόρμηση, επιθυμία κ.λπ.), που παραμένει  πάντα το ίδιο ανεξάρτητα από το πώς νοιώθω και τι σκέπτομαι;

Έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής μπορούμε στην συνέχεια να μετακινούμε την προσοχή μας εναλλάξ, μια στην εγωϊκή τάση που εξετάζουμε και μια στην ησυχία μέσα μας. Αφού το κάνουμε μερικές φορές μπορούμε μετά να παραμείνουμε σε επίγνωση και των δύο.  Αυτό μας βοηθά να διαπιστώσουμε ότι πάντα στο κέντρο μας είμαστε ελεύθεροι και ανεπηρέαστοι από ότι συμβαίνει στο σώμα, στο νου και στο συναίσθημα και ότι όλα αυτά (σκέψεις, συναισθήματα, φαντασίες, επιθυμίες, παρορμήσεις) έρχονται και φεύγουν άλλα το κέντρο μας παραμένει αμετάβλητο, πάντα παρών και πάντα πλήρες  και ειρηνικό.

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

Έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, μπορούμε να στοχαστούμε για λίγο ότι η αληθινή μας φύση είναι πέρα από όλες τις νοητικές και συναισθηματικές καταστάσεις, ακόμη και από τις θετικές. Ότι είναι η συνεχώς παρούσα ως η αμετάβλητη σιωπηλή παρουσία που παρατηρεί ότι συμβαίνει στο σώμα, στην ενέργεια, στο συναίσθημα και στο νου. Στοχαζόμαστε ότι η αληθινή μας φύση είναι ειρήνη, πληρότητα, αγάπη, μακαριότητα.

Μπορούμε επίσης να στοχαστούμε για λίγο και στα προβλήματα, τον πόνο και την δυστυχία που μας προκαλούν οι συγκεκριμένες εγωϊκές  ψυχολογικές καταστάσεις καθώς και οι συμπεριφορές και οι πράξεις που πηγάζουν από αυτές.

Επίσης μπορούμε να αναρωτηθούμε και να σκεφτούμε πια θα μπορούσε να ήταν η συμπεριφορά μας αν δεν αντιδρούσαμε μέσα από το εγώ αλλά μέσα από την ηρεμία, την αγάπη και τη διάκριση. Αυτό θα μας βοηθήσει να συνειδητοποιήσουμε ότι η αρνητική, εγωϊκή, μηχανική αντίδραση δεν είναι μονόδρομος και ότι ο νους μας είναι προγραμματισμένος και φορμαρισμένος να αντιδρά μηχανικά και ασυνείδητα.
 
Ο στοχασμός στην αληθινή μας φύση, στο εγώ και στην πιθανή θετική αντίδραση, αυξάνει την διάκριση και την κατανόηση και γεννά μέσα μας την θέληση να απελευθερωθούμε από τα δεσμά αυτού του εγώ και κάθε εγώ.  

ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΟΣ

Αφού αποκτήσαμε μια βαθύτερη επίγνωση του ελαττώματος που εξετάζουμε, το γνωρίσαμε καλύτερα και κατανοήσαμε ότι δρα ανεξάρτητα από την θέληση μας, ότι μας βλάπτει (σωματικά, ψυχικά, σχέσεις κ.λπ.), ότι μας στερεί την ευτυχία, την αρμονία και ειρήνη, και τελικά ότι δεν θέλουμε να είμαστε εγκλωβισμένοι σε αυτό, περνάμε στην τελικό στάδιο που είναι η εξάλειψη του.

 Η εξάλειψη μπορεί να γίνει με προσευχή, θετικές επιβεβαιώσεις και θετικό οραματισμό. Υπάρχουν και άλλες τεχνικές αλλά εδώ θα περιοριστώ στην προσευχή.

Στην προσευχή ζητάμε (από τον απρόσωπο Θεό ή την θεϊκή Μητέρα, τον Χριστό ή από οποιαδήποτε εκδήλωση του Θεού νοιώθουμε στην καρδιά μας) να εξαλείψει και να μας ελευθερώσει από το εγωϊκό στοιχείο που  ερευνήσαμε ( π.χ. υπερηφάνεια, ζήλεια, απληστία, φόβος, θυμός κ.λπ.). Μπορούμε αν θέλουμε μαζί με την προσευχή να οραματιστούμε φωτιά ή φως δυνατό να ‘αγκαλιάζουν’ και να διαλύουν την εγωϊκή ενέργεια.   

Μπορούμε να κάνουμε την επίκληση με δύο τρόπους
1. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και  έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από την καρδιά μας: Η αγάπη του Θεού διαλύει αυτό το συναίσθημα (π.χ. του θυμού). Καθώς λέμε τα λόγια μια ή και παραπάνω φορές νοιώθουμε την αγάπη να μας πλημυρίζει. Τονίζω ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας, και να νοιώθουμε ότι λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

2. Μαζεύουμε την προσοχή μέσα μας και  έχοντας επίγνωση της εσωτερικής σιωπής, του κέντρου της ύπαρξης μας, λέμε από την καρδιά μας: Θεέ μου ή Θεϊκή μου Μητέρα ή Χριστέ μου εξάλειψε ή ελευθέρωσε το νου μου από αυτό το συναίσθημα (π.χ. της ντροπής ή της απόρριψης). Τονίζω και πάλι ότι είναι σημαντικό και να είμαστε σε βαθιά επίγνωση της ύπαρξης μας, και να νοιώθουμε ότι λέμε και όχι απλά να λέμε λόγια ξερά.

Μπορείτε να παραλλάξετε τα λόγια και τον τρόπο της επίκλησης και
  να προσευχηθείτε όπως εσείς το νοιώθετε καλύτερα.

Θετικός οραματισμός. Σε περίπτωση για παράδειγμα που αναλύσαμε τον θυμό μας για κάποιο πρόσωπο, βλέπουμε τον εαυτό μας να δρα με αγάπη και ειρήνη, όπως και αν συμπεριφέρεται ο άλλος. Όχι μόνο το βλέπουμε αλλά νοιώθουμε την γαλήνη και την αγάπη να μας πλημυρίζουν (είναι πολύ σημαντικό να το νοιώθουμε).

Επιβεβαιώσεις, επαναλαμβάνουμε και νοιώθουμε (θυμίζω είναι σημαντικό να νοιώθουμε αυτό που λέμε) αρκετές φορές την αλλαγή που θέλουμε να εδραιώσουμε. (π.χ. είμαι ήρεμος, γαλήνιος, ειρηνικός ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει γύρω μου). Είμαι φως και αγάπη, Είμαι ειρήνη και αγάπη κ.λπ. Επίσης κάνουμε τις επιβεβαιώσεις σχετικά με το συγκεκριμένο πρόσωπο που εκδηλώθηκε το εγώ μας, π.χ. Αγαπώ το Γιάννη ή την Μαρία ανεξάρτητα από το πως μου συμπεριφέρεται ή ανεξάρτητα αν με έχει βλάψει θεληματικά ή αθέλητα. Μπορούμε να το κάνουμε και σε πρώτο πρόσωπο σαν να τον έχουμε μπροστά μας. Σ' αγαπώ και σου εύχομαι ολόκαρδα φως και αγάπη ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά σου, τα λόγια σου και τις πράξεις σου προς εμένα. 

Τελικός οραματισμός. Στη συνέχεια βλέπουμε τον εαυτό μας μαζί με τον άλλον/άλλους μέσα σε φως, χαρούμενους και με καλή διάθεση ο ένας προς τον άλλο, και τέλος βλέπουμε το πρόσωπο μέσα σε φως και του ευχόμαστε ευημερία, ειρήνη, υγεία και ευτυχία. 

Όλα αυτά τα κάνουμε με συγκέντρωση και μέσα στο φως της ήρεμης τρυφερής επίγνωσης. 

ΜΕΡΙΚΕΣ ΑΚΟΜΗ ΟΔΗΓΙΕΣ

Η διάλυση των εγωϊκών τάσεων δεν γίνεται σε μια συνεδρία ιδιαίτερα στις αρχές που μαθαίνουμε να εργαζόμαστε με τις πρακτικές και δεν έχουν αναπτυχθεί οι διάφορες ικανότητες και αρετές. Με κάθε συνεδρία αλλά και με όλη την προσπάθεια που κάνουμε από στιγμή σε στιγμή στη διάρκεια της ημέρας, τα διάφορα ελαττώματα χάνουν δύναμη και μικραίνουν. Σταδιακά διαλύουμε εκφράσεις της κάθε εγωικής τάσης σε σχέση με συγκεκριμένα πρόσωπα, καταστάσεις κ.λπ. Για παράδειγμα ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που εκδηλώνεται σε όλα τα θέματα της ζωής μας. Οπότε μπορούμε για παράδειγμα να διαλύσουμε το θυμό σε κάποιες εκδηλώσεις του και σε άλλες που είναι πιο ισχυρές να το μειώνουμε με πιο αργά βήματα. Η κάθε εγωϊκή τάση έχει τις ιδιαιτερότητες της, και διάφορες απόψεις. Η δυσκολία είναι διαφορετική σε κάθε περίπτωση. Με την άσκηση και την εμπειρία θα μαθαίνουμε σιγά-σιγά να χειριζόμαστε τις μεθόδους και τις ικανότητες ανάλογα με τις απαιτήσεις του κάθε ελαττώματος.

Όσο διαλύουμε το «εγώ» και εναρμονιζόμαστε με τον αληθινό μας εαυτό και όσο η κατανόηση μας αυξάνεται από την εσωτερική εργασία που ήδη έχουμε κάνει, τόσο πιο εύκολα θα προχωράμε στην διάλυση των ελαττωμάτων.

Τέλος καμία άσκηση δεν λειτουργεί και δεν δίνει αποτελέσματα από μόνη της. Εμείς δίνουμε ζωή στη κάθε άσκηση και μέθοδο. Κανείς δεν μπορεί να γίνει μεγάλος πιανίστας επειδή αγόρασε ένα καλό πιάνο ή επειδή πήγε σε ένα καλό δάσκαλο. Από εμάς εξαρτάται αν θα πετύχουμε ή όχι. Η δίκη μας δίψα για την αλήθεια, την αγάπη, την ελευθερία και η ειλικρινής φιλόπονη και αφοσιωμένη προσπάθεια είναι που δίνουν ζωή στις τεχνικές και μεθόδους και τις κάνουν αποτελεσματικά εργαλεία για να πετύχουμε τους στόχους μας.  

ΠΩΣ ΕΛΕΓΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΩΝ 

Μπορούμε να ελέγξουμε την αποτελεσματικότητα των πρακτικών που εφαρμόζουμε  για την διάλυση των ελαττωμάτων ως εξής. Μόλις ολοκληρώσουμε την διαδικασία διάλυσης του ελαττώματος που δουλεύουμε  ξαναφέρνουμε στη μνήμη μας το αντικείμενο (αν πρόκειται για επιθυμία), το γεγονός ή το πρόσωπο που εκδηλώνεται κάποια εγωϊκή τάση, συναίσθημα κ.λπ. . Καθώς έχουμε στο νου μας το συμβάν, το αντικείμενο ή το πρόσωπο, παρατηρούμε αν το εγώ  που διαλύσαμε λίγο πριν εκδηλώνεται με την ίδια ένταση ή λιγότερη από αυτή που είχε όταν ξεκινήσαμε την πρακτική. Αν έχει πέσει η ένταση εκδήλωσης του είναι σημάδι ότι διαλύθηκε σε κάποιο βαθμό. Παρά ταύτα τα αποτελέσματα θα τα διαπιστώσουμε καλύτερα όταν βρεθούμε στην ίδια ή παρόμοια κατάσταση, αντικείμενο, πρόσωπο ή συμβάν. Κάθε φορά που βρισκόμαστε στην ίδια ή παρόμοια κατάσταση κατά την οποία εκδηλώνεται η εγωϊκή τάση που εργαζόμαστε μπορούμε να δούμε την διαφορά στην ποιότητα και την ένταση της αντίδρασης μας. Αν είναι πιο αδύναμη η εκδήλωση σημαίνει ότι κάναμε πρόοδο.

Επισημαίνω όμως ξανά την προσοχή σας σε αυτό το σημείο, διότι το εγώ είναι πανούργο και πολλές φορές κρύβεται για να σας δώσει την εντύπωση ότι το διαλύσατε ώστε να σταματήσετε να ασχολείστε μαζί του. Θα περιμένει όμως την κατάλληλη στιγμή για να ξανακάνει την επανεμφάνιση του και μάλιστα πολύ δυνατότερα από αυτό που φανταζόσαστε. Η εργασία με το εγώ θέλει μεγάλη υπομονή, υπομονή και αντοχή, και βέβαια σταθερή καθημερινή άσκηση. 

Αν έχουμε εξαλείψει τελείως κάποια εγωϊκή τάση, όταν θα βρισκόμαστε μπροστά στην ίδια κατάσταση, αντικείμενο, πρόσωπο (αλλά και στην ανάμνηση τους) δεν θα εγείρεται μέσα μας καμία αρνητική νοητική συγκινησιακή αντίδραση ή παρόρμηση, αλλά θα παραμένουμε ήρεμοι, ατάραχοι και θετικοί. Αυτό έχουμε την ευκαιρία να το επιβεβαιώσουμε κι άλλες φορές που θα βρεθούμε σε παρόμοιες καταστάσεις και μάλιστα τότε που είμαστε λιγότερο επάγρυπνοι. Η αυθόρμητη αντίδραση μας θα δείξει σε ποιο επίπεδο αλλαγής βρισκόμαστε.

Αν μπροστά στα ίδια πρόσωπα, καταστάσεις ή αντικείμενα εκδηλώνονται ξανά σκέψεις, συναισθήματα, παρορμήσεις σημαίνει ότι είναι αναγκαίο να συνεχίσουμε την εργασία με αυτή την εγωϊκή κατάσταση. 

Μόνο τα γεγονότα θα αποδείξουν την εργασία που έχουμε κάνει με τον εαυτό μας. Ο Θεός μας φέρνει στο δρόμο μας ότι χρειαζόμαστε για να δούμε το εγώ μας αλλά και να προχωρήσουμε στην επίγνωση της αληθινής μας φύσης και στην ενότητα μαζί του. 
 
ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όλα τα παραπάνω είναι αποτέλεσμα εξάσκησης πολλών χρόνων και ως εκ τούτου μπορώ να βεβαιώσω από άμεση εμπειρία την αποτελεσματικότητα τους. Παρά ταύτα σας υπενθυμίζω πως αυτές οι γνώσεις είναι για εσάς σημείο εκκίνησης για να κάνετε αυτήν την εργασία για την εξάλειψη  των ελαττωμάτων.

Μελετήστε την πρακτική, εφαρμόστε την, ξαναμελετήστε την ξανά και ξανά και εξασκήστε την σταθερά και συστηματικά. Μέσα από την πράξη θα βρείτε τον δικό σας μοναδικό τρόπο να την εφαρμόζετε και να την προσαρμόσετε σύμφωνα με την δική σας κατανόηση και αντίληψη. Κατανοήστε τα ουσιαστικά μέρη αυτής της διαδικασίας και μέσω της άσκησης αναπτύξτε την πρακτική με τον δικό σας τρόπο. Τελικά θα φανεί από τα αποτελέσματα που θα έχετε η αποτελεσματικά της μεθόδου και του τρόπου που την εφαρμόζετε. 

Υπενθυμίζω όμως  ότι η διάλυση των ελαττωμάτων δεν είναι το αποτέλεσμα μιας μόνο πρακτικής όπως αυτής που προτείνω εδώ αλλά το αποτέλεσμα όλων των πρακτικών, τεχνικών, αυτοπειθαρχιών και του τρόπου ζωής μας γενικότερα.

Τονίζω επίσης ότι αυτή η εργασία της διάλυσης των ελαττωμάτων χρειάζεται πολύ υπομονή, επιμονή και αντοχή στις δυσκολίες. Μην βιάζεστε γιατί θα απογοητευτείτε. Χρειάζεται ειδικά στην αρχή αρκετός χρόνος για να αποκτήσουμε καθαρή θέαση του ψυχολογικού μας κόσμου και να καταλάβουμε τι συμβαίνει μέσα μας. Σταθερή ειλικρινής, αποφασιστική και αφοσιωμένη άσκηση είναι το μυστικό της επιτυχίας. Και επάνω από όλα ένας διακαής πόθος για την ελευθερία, την αλήθεια και την συνειδητή ένωση μας με την θεϊκότητα.

Καλή επιτυχία

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

αυτοαποδοχή*:

Σχετικά με την αυτοαποδοχή διαβάστε το άρθρο 

 Αποταύτιση*: Σχετικά με την ταύτιση και την ταύτιση διαβάστε το άρθρο  

Η ΤΑΥΤΙΣΗ, ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ~ Άτμαν Νιτυανάντα